داروی ترک الکل

داروی ترک اعتیاد
تاریخ انتشار : 14.10.1398
کلینیک دکتر جوادی

افراد اندکی می‌دانند که داروی ترک الکل یا الکلیسم مختلفی وجود دارد. هرچند بعضی از این داروهای ترک اعتیاد ده‌ها سال است که مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما کمتر از ده درصد بیمارانی که به آن‌ها نیاز دارند، از این داروها استفاده می‌کنند. همانطور که در صفحه خدمات ترک الکل به آسیب هایی که الکل به جسم شما می‌رساند، اشاره شد و همچنین مصرف الکل و مشروبات الکی باعث ایجاد بیماری های جسمی زیاد و مشکلات روحی زیادی در شما می‌شود.
در مطالب گذشته در خصوص ترک اعتیاد الکل و بهترین روش ترک الکل صحبت کرده ایم و پیشنهاد می کنیم که این مطالب را در ابتدا مطالعه کنید تا آگاهی شما نسبت به ترک الکل بیشتر شود و بتوانید با اطمینان بیشتری در مسیر بهبودی قدم بردارید.

داروی ترک الکل چیست؟

درمان دارویی می‌تواند به افرادی که می‌خواهند میل به مصرف مشروبات الکلی را متوقف کنند یا تا حد زیادی کاهش دهند، کمک کند. داروی ترک الکل تجویز شده (با توجه به شرایط جسمی و نوع اعتیاد بیمار) توسط روانپزشک متخصص ترک،نیاز روانی بیمار را برای ترک الکل نیز تامین می‌کند. ساز و کار اثرگذاری این داروها متفاوت است و سازمان غذا و دارو (FDA) سه نوع از داروها را برای درمان اختلال سوء مصرف الکل تأیید کرده است:

۱. داروی ترک الکل دی‌سولفیرام

دی‌سولفیرام نخستین دارویی بود که سازمان غذا و دارو مصرف آن را در سال 1951 برای درمان اختلال سوء مصرف الکل تایید کرد. دی‌سولفیرام روش تجزیه شدن الکل را در بدن تغییر می‌دهد. اگر هنگام مصرف دی‌سولفیرام الکل مصرف کنید، حالتان بد می‌شود. به همین دلیل است که احتمالاً در زمان مصرف این دارو الکل کمتری مصرف خواهید کرد.

البته دی‌سولفیرام برای همه مناسب نیست و بسیاری از بیماران هنگام مصرف کردن آن به مشکل برمی‌خورند.

اگر مصرف دی‌سولفیرام برای شما باعث ایجاد حالت تهوع، استفراغ، سردرد، تعریق و خماری شود حتماً باید مصرف آن را کنار بگذارید. پزشکان به سختی می‌توانند فردی را که معتقد است، دی‌سولفیرام باعث عوارض ناخوشایند می‌شود، متقاعد کنند که این دارو برایش خوب است. با این حال دی‌سولفیرام دارویی مؤثر برای افرادی است که انگیزه بالایی برای ترک اعتیاد به مصرف الکل دارند.

این دارو انتخابی مناسب برای افرادی است که از طرف خانواده، کارفرما یا سیستم قضایی درباره سوء مصرف الکل اولتیماتوم دریافت کرده‌اند. وقتی فردی مواظبتان باشد و موقعیتتان در خطر باشد، خود را ملزم می‌بینید که هر روز دی‌سولفیرام مصرف کنید.

برخی بیماران نیز کافی است دارو را فقط در اوقاتی که احساس می‌کنند تحریک به نوشیدن الکل می‌شوند، مصرف کنند. برای مثال اگر فردی مصرف الکل را معمولاً در تعطیلات یا سالگرد فوت یکی از عزیزان دوباره شروع می‌کند، می‌تواند با همفکری پزشک معالجش تصمیم بگیرد که دی‌سولفیرام را در چنین زمان‌هایی مصرف کند.

۲. داروی ترک الکل نالتروکسان

مناسب ترین دارو برای ترک الکل، داروی نالتروکسان می‌باشد. چنانچه در دوره مصرف نالتروکسان مشروب بنوشید، احساس مستی می‌کنید، اما لذتی از این مستی نمی‌برید. در واقع هدف از مصرف نالتروکسان این است که ارتباط بین الکل و دریافت پاداش از بین برود. به علاوه نالتروکسان ولع و میل به مصرف الکل را سرکوب می‌کند. بیمارانی که مبتلا به اختلال سوء مصرف الکل هستند، کافی است به محرک مشروب فکر کنند تا واکنش لذت بخشی در مغزشان برانگیخته شود. نالتروکسان ارتباط بین الکل و لذت را در ذهن بیمار از بین می‌برد.

پژوهش‌ها نشان می‌دهد که نالتروکسان بهترین نتیجه را برای افرادی دارد که نوشیدن الکل را از حداقل چهار روز قبل از شروع درمان قطع کرده‌اند. می‌توان داروی نالتروکسان را به صورت قرص، روزانه مصرف کرد یا آمپول آن را ماهی یک بار تزریق کرد. نالتروکسان تعداد روزهایی که خودتان را غرق مشروب  می‌کنید را کاهش می‌دهد.

ترک کامل الکل تنها با مصرف داروی نالتروکسان امکان پذیر نیست! این داروی ترک اعتیاد الکل می‌تواند منجر به یک دوره ترک 30 تا 60 روزه شود، همچنین روزهای زیاده‌روی در مصرف مشروب را کاهش دهد و در نهایت مصرف الکل را به طور کلی کم کند یا حتی تعداد دفعاتی را که به دلیل مشکلات ناشی از مصرف الکل به اورژانس مراجعه می‌کنید، کاهش دهد. اما تنها روش درمان ترک قطعی الکی نمی‌باشد! همراه با مصرف نالتروکسان، بیمار می‌بایست تحت نظر روانپزشک و روانشناس درمان خود را ادامه دهد و از دیگر روش های درمانی همراه با مصرف داروی ترک اعتیاد در برنامه درمانی خود بهره بگیرد.

۳. داروی ترک الکل آکامپروسیت

آکامپروسیت (با نام برند کامپرال) علائم ناشی از قطع مصرف الکل: از قبیل بی‌خوابی، اضطراب، بی‌قراری و احساس ناراحتی و افسردگی را که ممکن است تا چند ماه بعد از ترک الکل ادامه داشته باشد، برطرف می‌کند.

آکامپروسیت از طریق واکنش دادن با دو عدد از انتقال دهنده‌های شیمیایی مغز، یعنی گابا (GABA) و گلوتومات اثر خود را به جا می‌گذارد. گابا در حالت عادی سلول‌های عصبی خاصی را سرکوب می‌کند و زمانی که این سلول‌ها بیش از حد برانگیخته می‌شوند به کنترل ترس و اضطراب کمک می‌کند. حال آن که گلوتومات سلول‌های عصبی را تحریک می‌کند. مصرف سنگین الکل در درازمدت تعادل بین انتقال دهنده‌های عصبی مغز را به هم میزند. آکامپروسیت برای برقراری مجدد تعادل، ایجاد پایداری و از بین بردن ناهنجاری‌ها طراحی شده است.

یکی از نقاط ضعف داروی ترک الکل آکامپروسیت این است که بیمار باید سه بار در روز، هر بار دو قرص مصرف کند. اگر قرص مصرف کردن را دوست نداشته باشید، همین الان هم مجبور به مصرف تعداد زیادی قرص باشید یا سابقه خوبی در به خاطر سپردن زمان مصرف قرص نداشته باشید، ممکن است دچار دردسر شوید. آکامپروسیت نیز مانند نالتروکسان زمانی بهترین اثر را برای ترک اعتیاد الکل به جا می‌گذارد که بیمار مصرف الکل را قبل از شروع درمان متوقف کرده باشد.

دیگر داروی ترک اعتیاد الکل

گاباپنتین و توپیرامات دو داروی دیگری هستند که برای درمان الکلیسم تجویز می‌شوند و با گابا و گلوتومات واکنش می‌دهند. سازمان غذا و دارو، مصرف این داروها را برای درمان تشنج تایید کرده است، اما پزشکان این داروها را گاهی اوقات خارج از این مورد برای درمان اختلال سوء مصرف الکل نیز تجویز می‌کنند.

مطالعات نشان می‌دهد که گاباپنتین و توپیرامات به ترک الکل و کمتر نوشیدن کمک می‌کند و میل به مصرف الکل را کاهش می‌دهد.

گاباپنتین داروی نسبتاً جدیدی برای ترک اعتیاد الکل است، اما به نظر می‌رسد که داروی مؤثری باشد. بنابراین انتظار می‌رود که سازمان غذا و دارو، این مورد مصرف گاباپنتین را نیز تایید کند. گاباپنتین در حال حاضر در بسیاری از کشورها برای درمان الکلیسم به کار برده می‌شود.

نتایج اکثر پژوهش‌ها حکایت از آن دارد که اثر مصرف این داروها ۶ تا ۱۲ ماه دوام دارد. مزایای طولانی مدت درمان دارویی الکلیسم کاملاً مشخص نیست.

مناسب ترین روش در ترک الکل

سوال مهم‌تری که باید مطرح شود، این است که آیا “دارو به تنهایی برای قطع مصرف الکل کافی است؟” اگر داروی ترک الکل مصرف کنید، اما نتوانید رفتارهایتان را تغییر دهید، مصرف دارو هیچ فایده‌ای نخواهد داشت. تأثیر دارو در درمان الکلیسم به اندازه انگیزه خود بیمار است.

روش ایجاد چنین تغییری در همه یکسان نیست. مشاوره یا روان درمانی ترک اعتیاد برای برخی بیماران می‌تواند بسیار مفید باشد. عده‌ای نیز کافی است که به طور مرتب به پزشک معالجشان مراجعه کنند و انتظار می‌رود که وقتی مدتی از ایجاد تغییرات رفتاری بگذرد، دیگر نیازی به ادامه مصرف داروی ترک اعتیاد وجود نداشته باشد.

برای برخی نیز بهترین روش برای ترک اعتیاد الکل (مخصوصاً کسانی که به مواد مخدر و یا محرک دیگری نیز وابسته هستند)، بستری در یکی از مراکز تخصصی ترک اعتیاد زیر نظر روانپزشک و روانشناسان ترک اعتیاد است. این افراد با تشخیص پزشک نیازمند مراقبت شبانه روزی برای گذراندن دوره ترک اولیه و بهبود علائم ترک را دارند.

پژوهشگران اثر درمان دارویی ترک الکل و روان درمانی را به تنهایی با هم مقایسه نکرده‌اند و در حال حاضر نتایج یکسانی وجود ندارد که با تکیه بر آن‌ها بتوان گفت که آیا ترکیب این دو روش مفیدتر از هر یک از آن‌ها به تنهایی است یا خیر. مطالعات متعدد بیانگر آن است که کمک گرفتن، چه از طریق مصرف دارو، چه مشاوره یا هر دو، موفقیت درمان ترک اعتیاد را تضمین می‌کند.

منبع: webmd.com

خدمات مرتبط
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید